Home » อตีตา by ทมยันตี
อตีตา ทมยันตี

อตีตา

ทมยันตี

Published
ISBN :
Enter the sum

 About the Book 

มิมีวันทิงเจานีหรือสัจจาธิษฐาน ทีเขาผูกพันเปน “ยางเหนียว” เหนียวนำใหคืนมาพบเจาเพือนตาย แลบุคคลอันเปนทีรัหตราบใดทีเมืองใจตองการ เราจักอยูขางเสมอและบัดนี “เมืองใจ” บุรุษผูกาวจากอโยธยา ปีระกาสัปตศกศักราช 1127 กอนการเสียกรุงครังสุดทาย 2 ปี นับถึงวันทีเดีMoreมิมีวันทิ้งเจ้านี่หรือสัจจาธิษฐาน ที่เขาผูกพันเป็น “ยางเหนียว” เหนี่ยวนำให้คืนมาพบเจ้าเพื่อนตาย แลบุคคลอันเป็นที่รัหตราบใดที่เมืองใจต้องการ เราจักอยู่ข้างเสมอและบัดนี้ “เมืองใจ” บุรุษผู้ก้าวจากอโยธยา ปีระกาสัปตศกศักราช 1127 ก่อนการเสียกรุงครั้งสุดท้าย 2 ปี นับถึงวันที่เดี๋ยวนี้ ขณะนี้ สองร้อยสิบเจ็ดปี ไม่มีทางเป็นไปได้ แต่เป็นไปแล้ว เมืองใจมาตามสัจวาจา ที่ “ศิโรตม์” ชายหนุ่มแห่งปัจจุบัน ได้กล่าวว่า เมื่อครั้งเป็นคู่ศึกบางระจัน...คราวนั้น กำดาบตีบเหยียบแผ่นดิน ทิ้งถิ่น ทิ้งเพื่อน ฤาได้ อโยธยาลุกร้อนเป็นไฟ มีแต่เลือดไหล โลมดิน วันนี้...ปัจจุบันกาลประตูแห่งเวลาหมุนมาเหลื่อมซ้อนกัน พา “เมืองใจ” มา ณ เวลาปัจจุบัน หากเขายังไม่รู้ชะตากรรมแห่งแผ่นดินที่รักยิ่ง อย่าให้รู้เสียดีกว่า ว่า บางระจัน อโยธยา ย่อยยับ แหลกลาญ เพลิงพลุ่งผลาญเผาแทบไม่เหลือไหม้ พินาศเช่นนี้ คนรักแผ่นดิน จะรู้สึกอย่างไร อตีตา นวนิยายย้อนกาลเวลา นำคุณเข้าสัมผัสเหตุการณ์ “ศึกบางระจัน” เกียรติประวัติอันยิ่งยงของบรรพบุรุษไทย สัมผัสจากนวนิยายเรื่องนี้ มิได้เป็นเพียงภาพประวัติศาสตร์เพื่อการจด จำ รำลึก ประการเดียว หาก “อตีตา” จักพาคุณไปสัมผัสกับภาพความงดงามของภูมิปัญญาไทยในอดีต และ หัวใจนักรบ ยามหน้าศึก ทมยันตี บรรจงเขียนนวนิยายเรื่องนี้ เพื่อเทิดทูน และสักการะดวงวิญญาณบรรพบุรุษไทย ผู้หลั่งเลือดโลมดิน เพื่อให้วันนี้ได้มีแผ่นดินไทย เพื่อให้วีรกรรมนั้นยังคงจดจารอยู่ในหัวใจไทยตราบนิรันดร์ เจ้าร่างน้อยเอย อย่าอาวรณ์เทวษ พี่ไม่ละเลยดวงเนตร ยังอยู่กับเจ้ามิไปไหน ยามตื่นจะแลหาเจ้า ยามหลับจะฝันถึงสายใจ เจ้ามิเคยลี้หาย ห่างไกลหัวใจพี่เอย ในอดีตนั้น ศิโรตม์มักครุ่นคิดถึงปมปริศนาแห่งหัวใจ เหตุใดในโลกที่เขาจากมา ไม่เคยต้องตาหญิงใด วันนี้ ในโลกขณะนี้ เขารู้หัวใจตนเองแล้ว เขาไม่เคยอิ่มเอมในหัวใจกับสตรีใด เขาอาจเคยชอบคนนั้นคนนี้บ้าง แต่หาความลึกซึ้งไม่ได้ หัวใจเขาว่างเปล่าอยู่เสมอ บัดนี้สิ เขากระจ่างชัด เจ้ายอดรักตัวน้อย “จันกะพ้อ” หญิงงาม ใจแกร่ง ผู้ติดตามหัวใจเขาไปทุกชาติ เจ้ามิเคยลี้หาย ห่างไกลหัวใจพี่เลย พี่จะไม่มีวันทิ้งเจ้า ข้าจะไม่มีวันทิ้งเพื่อน นี่คือสัจจาธิษฐานที่ผูกพันเป็นสัญญา ให้เขาย้อนคืนมาพบ เมืองใจ เจ้าเพื่อนตาย และ จันกะพ้อ น้องน้อยอันเป็นที่รัก จันกะพ้อ...เมืองใจ แผ่นดินไทยไม่มีคนอย่างเจ้าไม่ได้เลย!